In a half-dark room a keyboard sits on a stand. On the
wall behind it a flood of words appear, written by no-one.
The keyboard’s keys seem to automatically type along with
the text. A monotonous, mechanical sounding voice reads
the text aloud, sentence-by-sentence. Being curious, you
approach the mysterious keyboard. Sensors pick up your movements
and disrupt the text machine’s rhythm. The flow of words
falters, the keys stop, until you deci...[ more ]
In a room is a keyboard with keys that seem to move by themselves.
On one of the walls a flood of words appears, read out aloud
by a mechanical sounding voice. Poetry Machine_1.5 at work:
the text machine builds sentences, falters when a visitor
comes near and types something, and then resumes its work
by forming data based associations from the typed words.
If a word is not recognized, Poetry Machine_1.5 will search
the Internet for related...[ more ]
In een schermerige ruimte staat een toetsenbord op een
standaard. Daarachter verschijnen op de muur in razende
vaart woorden, die door niemand geschreven zijn. De toetsen
van het toestenbord tikken als vanzelf de tekst mee. Een
monotone, mechanische stem leest het getypte hardop voor,
zin voor zin. Nieuwsgierig loop je op het mysterieuze toestenbord
af. Sensoren detecteren je beweging en verstoren het ritme
van de tekstmachine. De woordenstr...[ more ]
credits
Poetry Machine_1.5. An installation by David Link.
Technical
support: Stefan Doepner, Lars Vaupel (f18), Bob O"Kane.
Coproduced by: ZKM, Karlsruhe; Neue Galerie, Graz; Stiftung
Kunst und
Kultur NRW.
Supported by: KHM, Köln.
